Ενδερματικά τα κυτταρικά τοιχώματα είναι εν μέρει λιγνωμένα για να αποτρέψουν την παθητική κίνηση κατά μήκος του αποπλάστη (τον χώρο του κυτταρικού τοιχώματος), αναγκάζοντας έτσι όλο το νερό και τις διαλυμένες ουσίες να περάσουν μέσα από το κυτταρόπλασμα του ζωντανού ενδοδερμικού κυττάρου όπου η συγκοινωνία μπορεί να ελεγχθεί.
Μπορεί το νερό να περάσει μέσα από τη λιγνίνη;
Η
Η λιγνίνη αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1813 από τον Ελβετό βοτανολόγο A. P. de Candolle, ο οποίος την περιέγραψε ως ένα ινώδες, άγευστο υλικό, αδιάλυτο σε νερό και αλκοόλη, αλλά διαλυτό σε ασθενή αλκαλικά διαλύματα, και το οποίο μπορεί να καταβυθιστεί από το διάλυμα χρησιμοποιώντας οξύ.
Είναι αδιαπέραστη η λιγνίνη;
Η λιγνίνη είναι ένα ζωτικής σημασίας οργανικό πολυμερές που υπάρχει άφθονο στα κυτταρικά τοιχώματα ορισμένων συγκεκριμένων κυττάρων. Καθώς είναι νεκρά, κολλούν μεταξύ τους και αγκυρώνουν τις ίνες κυτταρίνης του κυτταρικού τοιχώματος δίνοντάς του μια άκαμπτη και ξυλώδη δομή. Δείχνει υδρόφοβες ιδιότητες, που σημαίνει ότι δεν αναμειγνύονται με νερό και είναι αδιαπέραστο.
Είναι νεκρά τα κύτταρα του φυλλώματος;
Σε αντίθεση με το ξυλόμιο (το οποίο αποτελείται κυρίως από νεκρά κύτταρα), το φλοίωμα είναι αποτελείται από ακόμα ζωντανά κύτταρα που μεταφέρουν το χυμό. Ο χυμός είναι ένα διάλυμα με βάση το νερό, αλλά πλούσιο σε σάκχαρα που παράγονται με φωτοσύνθεση.
Ποιος είναι ο σκοπός της λιγνίνης;
Ως σύνθετο φαινολικό πολυμερές, η λιγνίνη ενισχύει την ακαμψία του κυτταρικού τοιχώματος των φυτών, τις υδρόφοβες ιδιότητες και προάγει τη μεταφορά μετάλλων μέσω των αγγειακών δεσμών στο φυτό [13]. Επιπλέον,Η λιγνίνη είναι ένας σημαντικός φραγμός που προστατεύει από παράσιτα και παθογόνους οργανισμούς [14].